عشق تبعيض نگاه همگان در من و توست

خاطراتي به بلنداي زمان از من و توست

باورم گشته كه تو جاني و جانان مني

حاصل عشق همين نكته ميان من و توست

مرگ تعبير سراييست كه تنها باشي

غم بي همنفسي راز زوال من و توست

ره صد ساله كه گويند همين يك نظر است

ور نه در گردش ايام خيال من و توست

مي ننوشم مگر از باده ي پر مهر دلت

بين فلك در عجبي مانده ز حال من و توست

سخن از بيدل و مجنون و زليخا است ولي

فصل هجران كه رسد فال به نام من و توست

 

موضوعات: نویسنده و شاعر: الهام ملمعی  لینک ثابت



[شنبه 1397-02-15] [ 06:21:00 ب.ظ ]